Verdere toepassingen van het Franse SolidSail
Met de recente tewaterlating van het 220 meter lange cruiseschip Orient Express Corinthian wordt voor het eerst windvoortstuwing toegepast op een passagiersschip van deze omvang.
Het schip is uitgerust met drie SolidSail-systemen aan 100 meter hoge masten, met in totaal 4500 m² zeiloppervlak. Dit moet een snelheid van ongeveer 17 knopen onder zeil mogelijk maken, ook zonder ondersteuning van de motor. De zeilen kunnen worden ingeklapt wanneer ze niet worden gebruikt.
Dit is de eerste keer dat het innovatieve SolidSail-aandrijfsysteem, ontwikkeld door Chantiers de l’Atlantique, wordt gebruikt op een commercieel vaartuig. Bij gunstige weersomstandigheden kan het schip volledig op windkracht varen. Ter ondersteuning van de zeilen zal het schip ook beschikken over een hybride aandrijfsysteem op vloeibaar aardgas (LNG), waardoor het vrijwel emissievrij kan varen.
Het schip is uitgerust met verschillende geavanceerde milieutechnologieën. Een daarvan is een AI-gestuurd detectiesysteem voor drijvende objecten, dat het risico op aanvaringen met zeezoogdieren moet verminderen. Het schip beschikt ook over dynamische positioneringstechnologie, die het schip stabiel houdt zonder dat het hoeft te worden verankerd, waardoor kwetsbare zeebodems worden beschermd.
Daarnaast levert de BIO-UV Group een chemievrij UV-gebaseerd ballastwaterzuiveringssysteem, BIO-SEA genaamd, dat het water aan boord veilig en efficiënt zuivert. Wanneer het schip volgend jaar in gebruik wordt genomen, zal het systeem naar verwachting waterstromen tot 135 m3/u kunnen behandelen.
Het interieur van het schip is ontworpen om de tijdloze elegantie van luxe reizen te weerspiegelen. Architect Maxime d’Angeac, artistiek directeur van Orient Express, ontwierp het interieur met inspiratie uit zowel de gouden eeuw van oceaanschepen zoals de Normandie als het erfgoed van de Orient Express-trein.
Het schip zal 54 ruime suites bieden, variërend van 45 tot 230 vierkante meter, allemaal met grote ramen of een eigen terras en hoge plafonds voor extra comfort. De met meerdere Michelinsterren bekroonde chef-kok Yannick Alléno leidt het culinaire deel. Het schip krijgt vijf restaurants en privé-eetkamers. De Orient Express Corinthian begint zijn eerste cruiseseizoen in juni 2026, met 27 verschillende routes tussen mei en oktober. De routes voeren de gasten door de Middellandse Zee en de Adriatische Zee, met opties variërend van korte uitstapjes van twee nachten tot langere reizen van 14 dagen.
De vaarroutes volgen gunstige winden om de impact op het milieu te verminderen en een authentieke zeilervaring te bieden. Na het zomerseizoen in Europa steekt het schip de Atlantische Oceaan over om de winter in het Caribisch gebied door te brengen. Het vaart onder Franse vlag. Een tweede schip, de Orient Express Olympian, is al in ontwikkeling en zal naar verwachting in de zomer van 2027 aan de vloot worden toegevoegd.
Tegelijkertijd is de afbouw van het vrachtschip Neoliner Origin, dat eveneens met twee SolidSails is uitgerust, in de afrondende fase. Hoewel het systeem nog niet op zee is getest, hebben meerdere rederijen inmiddels gekozen voor deze toepassing, en staan ook voor de komende jaren meerdere installaties gepland. In combinatie met het pleidooi vanuit de Franse industrie voor aangepaste regelgeving ter ondersteuning van windvoortstuwing, bevestigt dit Frankrijk als een belangrijke speler in de verdere ontwikkeling van deze techniek.
Bronnen: Marine Insight, Marineindustrynews.
Beeld: Marineindustrynews.
Noot van de redactie
Behalve de techniek van het systeem zelf wordt het interessant om te zien hoe men de stabiliteit van het schip heeft gewaarborgd. Voor passagiersschepen gelden al aanvullende IMO-voorschriften, maar daarin is windvoortstuwing niet meegenomen. Klasseorganisatie Bureau Veritas hanteert wel aanvullende stabiliteitscriteria voor schepen met windvoorstuwing, al benoemen die passagiersvervoer niet expliciet. Het schip is voorzien van een circa 5,5 meter lange ophaalbare kiel om stabiliteit onder zeil te waarborgen, maar hoe het effect ervan precies wordt meegenomen in stabiliteitsberekeningen en zeiloperaties is vooralsnog onduidelijk.


