Micronesië neemt de leiding
Zoekend naar nieuws over zeilende en wind ondersteunde vrachtvaart komen we vaak het zeer actieve Micronesian Center for Sustainable Transport tegen. Hoog tijd om hen beter te leren kennen en misschien van ze te leren.
Elke week scannen we honderden websites en lezen we tientallen persberichten. We filteren nieuws over zeilende vrachtvaart en wind ondersteuning en een breed scala aan gerelateerde onderwerpen. Voor u, beste lezer. Persberichten van Europese start-ups voeren de boventoon. Elke week zijn er nieuwe ontwikkelingen op het gebied van vleugelzeilen, Flettner-rotors en volledig zeilende nieuwbouwschepen (een gebied waarin Franse bedrijven momenteel voorop lopen). Maar bijna elke week is er ook iets nieuws van een intrigerende organisatie: het Micronesian Center for Sustainable Transport (MCST). Hun projecten en publicaties klinken vaak activistisch en politiek:
- “Flipping the IMO“: onderhandelen voor ambitieuze resultaten in de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) met betrekking tot het terugdringen van emissies van zeeschepen.
- “IWSA Pacific Hub“: de Pacific Wind Propulsion Hub zal dienen als epicentrum voor capaciteitsopbouw en het uitwisselen van ervaring, kennis en best practices rond het gebruik van windvoortstuwingstechnologie.

Maar ze hebben ook een practice what you preach instelling. Sommige projecten resulteren in lokale duurzame transportoplossingen. Er zijn twee vrachtschepen in bedrijf die voornamelijk door wind worden voortgestuwd, de SV Kwai en de Juren Ae waarover we vorig jaar berichtten.
Het Wingship Project is gericht op het gebruik van Wing in Ground technologie (WIG) – de mogelijkheid om boten met hoge snelheid slechts een paar meter boven het zeeoppervlak te laten vliegen met grote brandstofbesparingen in vergelijking met conventionele schepen of vliegtuigen.
Wat is dit voor een organisatie en waarom timmeren ze zo aan de weg?
Micronesië
Micronesië is een subregio van Oceanië, bestaande uit ongeveer 2.000 kleine eilanden uit 7 landen in het zuidwesten van de Stille Oceaan, ruwweg ten oosten van Indonesië. De totale bevolking is iets meer dan een half miljoen mensen. Guam, in iegendom van de VS, heeft de meeste inwoners, maar de Marshalleilanden zijn waarschijnlijk bekender. De meeste eilanden zijn atollen, ringvormige eilanden inclusief een koraalrand die een lagune omsluit. En de meeste steken maar een paar meter boven de zeespiegel uit.
Windassist komt uit Nederland. Ongeveer 35% van ons land ligt onder zeeniveau achter dijken. Dus als de klimaatverandering uit de hand loopt, kan dit deel (met de meeste inwoners en economische activiteit) onderdeel worden van de Noordzee. Maar we zijn een rijk land en voor onze civiel ingenieurs klinkt zelfs het IPPC 2 graden scenario stiekem meer als een interessante uitdaging dan als een existentiële bedreiging.
Maar stel je voor dat je een land in de Stille Oceaan bent dat voornamelijk bestaat uit atollen. Stel je voor wat dit doet met je gevoel van urgentie bij het woord klimaatverandering. Dit is waar de MCST om de hoek komt kijken.
Wat is het MCST?
In hun eigen woorden: “MCST is een project om in Micronesië een eigen onafhankelijk kenniscentrum op te bouwen en te exploiteren als een onderzoeksmotor om op de lange termijn CO2-reductie van het transport op de Stille Oceaan te bewerkstelligen. En om de belangen van de Pacific in gerelateerde internationale fora en onderhandelingen kracht bij te zetten.”
Het is in de eerste plaats een kennisportaal en een netwerk van vooraanstaande onderzoekers. MCST is ontstaan in de aanloop naar de Overeenkomst van Parijs en heeft onderdak bij het College of the Marshall Islands op het Majuro atol. Ze beheren een goed opgetuigde website en zijn zeer actief op digitale en fysieke internationale podia over klimaat en transport, zoals de ISWG-GHG werkgroepen van de IMO.
Het MCST is zich niet alleen sterk bewust van de gevolgen van zeespiegelstijging voor Micronesië, maar ook van de afhankelijkheid van transport van eilandstaten. Transport is de grootste brandstofverbruiker in de regio, veel en veel groter dan het ‘laaghangende fruit’ van de elektriciteitsopwekking.
“Voor Tuvalu is klimaatverandering geen bedreiging in de verte, maar een onmiddellijke realiteit. [..] De scheepvaartsector mag niet worden vrijgesteld van zijn verantwoordelijkheid. Een universele broeikasgasheffing gaat niet alleen over het terugdringen van de uitstoot; het gaat over overleven, over rechtvaardigheid. De opbrengsten van deze heffing moeten gaan naar de landen die aan de frontlinie staan – de landen die worden geconfronteerd met existentiële bedreigingen als gevolg van emissies die zij niet hebben veroorzaakt.”
6PAC+
Geopolitieke steun voor MCST-rapporten en -verklaringen komt vaak van de ‘6PAC+ Alliance’. Dit heeft niets te maken met sixpacks. PAC komt oorspronkelijk van Pan-African Congress en 6PAC van het zesde Pan-Afrikaanse Congres in 1974. De 6PAC+ Alliantie is een coalitie van 51 gelijkgestemde, ambitieuze eilanden in de Stille Oceaan, het Caribisch gebied en Afrika, die zichzelf vaak positioneren als slachtoffers van klimaatverandering.
Financiën en partners
De projecten worden voornamelijk gefinancierd door Europese ontwikkelingsorganisaties zoals de Duitse Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ). Ook zijn er samenwerkingsverbanden met Europese wetenschappelijke instituten zoals de Universiteit voor Toegepaste Wetenschappen Emden/Leer die een instituut heeft dat zich richt op groene scheepvaart. Het Wingship Project wordt gesteund door Koreaanse onderzoekers en financiering.
Hun motto in de lokale taal van de Marshalleilanden: wa kuk wa jimor – kano’s brengen mensen samen.
Bronnen: mcstrmi.org en Wikipedia



