Zeilvracht tussen Saint-Malo en Papeete

Misschien zien we de Pahi Fano in 2027 in de haven van Papeete. Eco Trans Océan, gevestigd in Saint-Malo, wil tussen de Bretonse haven en Tahiti vracht en passagiers vervoeren op een koolstofarme manier.

Van Saint-Malo naar Papeete, ongeveer 17.200 kilometer varen, om 1600 ton vracht en zes of acht passagiers te vervoeren. Dat is het project van Ambroise Seiffert en Richard Boutet, kapitein en eerste stuurman. Twee Bretonnen met een passie voor de zee. Ze hebben het ietwat gekke idee om koolstofvrij maritiem vrachtvervoer aan te bieden, met een nogal speciale boot. De Pahi Fano krijgt een hybride motor met drie motoren – waterstof, elektriciteit of biobrandstof, de keuze is nog niet gemaakt – ondersteund door bijzonder krachtige zeilen. Zo efficiënt zelfs, dat de oprichters hopen de situatie om te keren en over te schakelen van hoofdvoortstuwing naar motorgestuurde zeilen.

Ocean Wings

DePahi Fano wordt uitgerust met Oceanwings: “Ze zijn gemaakt volgens het principe van een vliegtuigvleugel. Alleen zijn vliegtuigvleugels horizontaal, terwijl de Oceanwings verticaal zijn. En het werkt op dezelfde manier, maar ze zijn bijna twee keer zo efficiënt als conventionele zeilen met hetzelfde oppervlak. Z “, legt Ambroise Seiffert uit.
De zeilen blijven gemaakt van textiel, met een versterkt frame. Ze zijn ontworpen door scheepsarchitect VPLP, die ook al de zeer vergelijkbare – maar veel imposantere – Canopée ontwierp, een zeilend vrachtschip dat sinds 2023 tussen Europa en Frans Guyana onderdelen voor de Ariane 6-raket vervoert.

Routering

Het idee is ook om intelligent te zeilen, dat wil zeggen door gebruik te maken van depressies, stromingen… en de koers te optimaliseren. En Ambroise Seiffert weet dat dit mogelijk is, want tijdens de Covid-crisis zeilde hij van Indonesië naar Frans-Polynesië in een boot met conventionele aandrijving, met maar één doel: zo min mogelijk benzine verbruiken, want tanken was ingewikkeld. “We realiseerden ons dat door onze route zorgvuldig te kiezen, door te spelen met het weer… Er zijn manieren om dingen te doen die ons in staat stellen minder benzine te gebruiken, en uiteindelijk was het mogelijk, omdat we 30% brandstof bespaarden, ook al hadden we te kampen met de wind en de stroming.”

Windassist sponsor

Zes weken heen en zes terug

Dus vertrokken ze vanuit Saint-Malo, waar hun rederij Eco Trans Océan momenteel is gevestigd, richting Papeete, via Pointe-à-Pitre en het Panamakanaal. En natuurlijk weer terug. Volgens de berekeningen van de oprichters duren zowel de heen- als de terugreis zes weken, terwijl containerschepen er op de heenreis ongeveer vier weken over doen en op de terugreis zeven tot acht weken. Er is een reden voor dit verschil: “We hebben een heel kort tijdsverschil, om één simpele reden: we zitten op een directe, of vrijwel directe, route, dus we maken geen 3, 4, 5 of 8 tussenstops. We gaan niet naar havens waar veel verkeer is. We hebben een betere kans om vrij snel aan te komen en te vertrekken, en om vrij korte tussenstops te hebben. En ook om afhandelingsslots te hebben die toegankelijker zijn dan in een haven als Le Havre, waar het echt non-stop is maar waar uiteindelijk alles tijd kost omdat er grote schepen zijn en veel goederen om te lossen en te laden”.

Duurder maar stabielere prijzen

De kosten van de Pahi Fano worden geschat op 32 miljoen euro. Het bedrijf gelooft in de winstgevendheid van het project, waarbij het vooral inzet op de stijgende belasting op thermische energie (fossiele brandstoffen), in tegenstelling tot groene energie: “Een transport zoals het onze is misschien wel iets duurder, maar uiteindelijk zullen de prijzen ook veel stabieler zijn omdat er geen aanpassingsfactor is met betrekking tot de brandstoffen die op de schepen worden gebruikt. Hoe hoger de energieprijs, hoe hoger de transportprijs. Er komen ook nieuwe belastingen in alle richtingen, dus hoe minder koolstof we verbruiken, hoe groener we zullen zijn en hoe minder belastingen we hoeven te betalen.
Eco Trans Océan zegt intentieverklaringen te hebben waarmee het 40% van zijn laadcapaciteit kan vullen op de route tussen Bretagne en Polynesië. De toekomstige rederij wil het 50% break-even punt bereiken en deze toezeggingen formaliseren om langetermijncontracten veilig te stellen.

Bouwen in 2026

Vooralsnog blijft Pahi Fano een project. Volgens het tijdschema vindt dit jaar de aanbesteding plaats en wordt de boot in 2026 gebouwd.
“Het zoeken naar financiering kost tijd omdat er aanzienlijke middelen voor nodig zijn”, legt Ambroise Seiffert uit. De keuze voor Polynesië als eindbestemming maakt het er misschien niet makkelijker op, maar als zeiler die een jaar in Tahiti heeft doorgebracht, heeft hij een idee van het potentieel van deze “poort naar de Stille Oceaan” en wilde hij Bretonnen en Tahitianen dichter bij elkaar brengen, twee volkeren die een sterke band met de zee hebben.
Eco Trans Océan hoopt in Polynesië een lokaal filiaal op te richten om Polynesische zeelieden aan te kunnen trekken; het schip heeft tien bemanningsleden nodig om te varen. En, waarom niet, ook wetenschappers of kunstenaars aan te trekken die de reis zouden kunnen maken: “Over zee is het iets langer, maar het is een geweldige bron van inspiratie.”

Bronnen: EcoTransOcean, Outremers360; en Radio1.fr.
Beeld: EcoTransOcean.

Windassist sponsor