De rocksterren van de Tallship Races
Marcus Seidl (63) uit Noorwegen, al meer dan 30 jaar kapitein van de Statsraad Lehmkuhl, geniet van de aandacht bij de Tall Ships Races in Harlingen: ’We voelen ons net rocksterren’.
Altijd en overal trekt de Statsraad Lehmkuhl veel bekijks, waar ter wereld het schip ook aanmeert. Met zijn witte romp, reusachtige zeilen en imposante lengte van liefst 97 meter is het een knoert van een tallship. Ook in de haven van Harlingen staat het vrijdag in het middelpunt van de aandacht.
Het Noorse opleidingsschip is verreweg het langste dat dit jaar deelneemt aan de Tall Ships Races. De open monden en de glunderende ogen van de toeschouwers wennen nooit voor kapitein Marcus Seidl (63) uit Noorwegen. „Het is mooi om de verbazing te zien”, zegt hij. „Er is altijd veel aandacht voor dit schip. Soms voelen we ons als bemanning net rocksterren, omdat iedereen het zo spannend vindt wat wij doen.”
Koers Harlingen
Afgelopen vrijdag zijn de schepen vanuit het Deense Aarhus vertrokken naar Harlingen. Daar komen ze vrijdag aan het begin van de middag aan. Vanuit Harlingen trekt de vloot maandag verder naar Antwerpen. Daarna koersen de zeilreuzen via Stavanger (Noorwegen) naar eindstation Aalborg in Denemarken.
In al die jaren is hij vrijwel de hele wereld over gevaren met het 112 jaar oude schip. „Je komt wel op heel veel verschillende plekken.” Het liefst vaart hij op de Atlantische of de Grote Oceaan. „Dat blijft voor mij het meest fascinerend.”
De zee kent voor hem geen geheimen. Als zoon van een kapitein was hij voorbestemd voor een leven aan het roer. Als jonge jongen reisde hij al vaak met zijn vader mee. „Zeilen is mijn leven. Altijd al geweest. Als kind zei ik al: ooit wil ik een groot schip besturen.”
Seidl is een kind van Duitse ouders, maar groeide op in Canada. Inmiddels woont hij met zijn vrouw en dochter al jaren in Noorwegen, het land dat ook in zijn paspoort staat. „Maar eigenlijk leef ik in twee werelden.” De ene helft van het jaar is hij onderweg met de Statsraad, de andere tijd verblijft hij aan vaste wal. In principe gebeurt dat steeds in periodes van zes weken.
Afwisseling
De afwisseling tussen water en vaste grond bevalt hem goed. „Ik vind dat heel aantrekkelijk aan dit werk. Wij moeten ons steeds aanpassen aan een nieuwe omgeving, dat maakt het interessant.” Diep in zijn hart weet Seidl dat hij het liefst op zee is. Op het water voelt hij zich echt gelukkig. Het zorgt ervoor dat hij de Statsraad „absoluut” mist op momenten dat hij even niet vaart.
Volgens hem is het een dilemma waar veel bemanningsleden mee worstelen. „Ben je op zee, dan wil je naar huis. En ben je thuis, dan wil je weer naar zee. Het hoort bij ons leven.” Het frequent werken op een schip is volgens hem veel meer dan een baan. „Het is eerder een levensstijl.”
Windassist sponsor
En die is alleen vol te houden met een enorme liefde voor het zeilen. „Op zee voel ik de vrijheid. Je laat alles achter, dat vind ik het mooiste.” Die passie wil hij graag overbrengen op de nieuwe generatie. Daarvoor zijn de Tall Ships Races voor hem de uitgelezen kans.
Dat evenement is zeventig jaar geleden in het leven geroepen om jongeren kennis te laten maken met het leven op zee. De Statsraad Lehmkuhl is daar de perfecte leerschool voor. Het is niet alleen groot, maar ook een van de oudste schepen van de vloot. Ieder jaar ziet Seidl dat de jongeren bij het betreden van het majestueuze schip zwaar onder de indruk zijn. „Dan zeggen ze: wauw, wat is dit groot.”
De jongeren merken aan boord meteen dat ze allemaal gelijk zijn. Afkomst, achtergrond en sociale klasse spelen geen enkele rol meer. Iedereen moet samenwerken en luisteren naar de orders van de bemanning. „Dat doen ze allemaal”, zegt Seidl. „Omdat ze weten: als we dat niet doen, wordt het heel moeilijk.”
Grote uitdaging
De meeste jongeren nemen deel aan één etappe van de Tall Ships Races en zijn dan ongeveer een week op pad. Dat klinkt niet lang, maar is toch een enorme uitdaging. „Sommigen worden zeeziek, anderen krijgen heimwee. Je wordt continu getest. Het is een uitdagende situatie.”
Ook omdat de jongeren hun telefoon niet kunnen gebruiken. En dat is best wel even wennen. „Ze zijn nu zo gefocust op wat er online gebeurt en zijn altijd druk met scrollen. Maar dat is altijd op afstand, je kunt het uitzetten als het oncomfortabel wordt. Op een schip leef je in het nu. Je moet de uitdagingen recht in het gezicht aankijken.”
Slapen in hangmatten
Een van de grootste beproevingen is de overnachting. Op de lange dagen is rust van groot belang, alleen is de nacht behoorlijk oncomfortabel. De 170 opvarenden slapen namelijk in hangmatten in het ruim, een stuk minder luxe dan ze gewend zijn. Mede daarom is de euforie groot als de reis erop zit. „Het is een levensveranderende gebeurtenis voor ze”, weet Seidl. „Na afloop voelen ze dat ze een lastige tijd hebben overleefd.”
Voor de jongeren uit Nederland zit het avontuur er vrijdagmiddag op. Dan draaien de tallships de haven van Harlingen binnen. „Ik vind het een prachtige stad”, zegt de kapitein, die met de Statsraad al twee keer eerder in Harlingen was. „De haven is intiem en alles is op loopafstand. We kijken ernaar uit om daar te zijn.”
Bron: Remco Jacobi in de Leeuwarder Courant (alleen voor abonnees).
Beeld: Tallship Races, tenzij anders vermeld.
Windassist sponsor