IMO zwakt emissievrije doelstellingen af
Het aandeel van schepen die op schaalbare emissievrije brandstof kunnen varen in het wereldwijde orderboek is gedaald van 9,5% naar 5,7%. Reden: de druk vanuit de IMO wordt steeds zwakker.
Deze teruggang benadrukt de groeiende kloof tussen de technische paraatheid van de scheepvaart en haar bereidheid om kapitaal te investeren in de aanloop naar cruciale IMO-besprekingen in december.
De scheepvaart boekt tastbare vooruitgang op het gebied van alternatieve brandstoftechnologie, maar zwakkere signalen op het vlak van bestellingen, financiering en regelgeving zetten de doelstelling voor de brandstoftransitie in 2030 steeds meer onder druk.
Uit een nieuwe evaluatie van het UCL Energy Institute en de Getting to Zero Coalition blijkt dat schepen die geschikt zijn voor schaalbare emissievrije brandstoffen (SZEF) slechts 5,7% van de totale bestelde tonnage uitmaken, een daling ten opzichte van 9,5% een jaar eerder.
Deze daling doet zich voor ondanks aanzienlijke vooruitgang op andere gebieden.
Vertraging in regelgeving heeft gevolgen voor de orderportefeuille
Centraal in de onzekerheid staat het IMO Net-Zero Framework.
De IMO-lidstaten keurden het ontwerpkader goed tijdens MEPC 83 in april 2025, waarin een norm voor scheepsbrandstof wordt gecombineerd met een prijsmechanisme voor broeikasgassen. De formele goedkeuring zou later dat jaar plaatsvinden, maar de onderhandelingen werden in oktober 2025 opgeschort vanwege meningsverschillen tussen regeringen.
Deze vertraging is van belang omdat schepen die vandaag worden besteld, waarschijnlijk tot ver in de jaren 2040 in de vaart zullen blijven.
Reders staan daarom voor beslissingen over motoren, brandstofsystemen en extra kapitaalkosten zonder precies te weten hoe de wereldwijde CO₂-eisen – en de relatieve economische aspecten van conventionele en emissievrije brandstoffen – eruit zullen zien.
Dat heeft directe gevolgen voor scheepsbouwers en leveranciers van scheepsuitrusting. Met name voor Chinese scheepswerven zullen beslissingen van internationale reders over methanol, ammoniak en brandstofklare ontwerpen niet alleen bepalend zijn voor de specificaties van schepen, maar ook voor de vraag naar motoren, brandstofopslagsystemen en bijbehorende apparatuur in orderboeken die zich uitstrekken tot het einde van het decennium.
Het rapport suggereert niet dat de ontwikkeling van alternatieve brandstoffen tot stilstand is gekomen. Het wijst veeleer op een divergentie: infrastructuur en technologie boeken vooruitgang, terwijl commerciële toezeggingen aan kracht inboeten.
December wordt de volgende test
Volgens de broeikasgasstrategie van de IMO voor 2023 moeten emissievrije of bijna-emissievrije technologieën, brandstoffen en energiebronnen in 2030 ten minste 5% – met een streefcijfer van 10% – van het energieverbruik in de internationale scheepvaart uitmaken.
Het regelgevingsschema legt nu opnieuw de nadruk op het einde van dit jaar.
De volgende vergadering van de IMO-werkgroep voor broeikasgassen staat gepland voor 23-27 november, gevolgd door MEPC 85 van 30 november tot en met 3 december. De uitgestelde buitengewone MEPC-zitting zal naar verwachting worden hervat op 4 december, afhankelijk van de besprekingen tijdens MEPC 85.
Met nog maar vier jaar te gaan tot 2030 zullen deze onderhandelingen investeringsbeslissingen beïnvloeden die veel verder reiken dan alleen brandstofproducenten.
Voor reders, scheepswerven, motorfabrikanten en kredietverstrekkers is de vraag steeds minder of emissievrije technologie kan worden gebouwd, maar of de regelgevende en commerciële signalen sterk genoeg zullen zijn om bedrijven ertoe te bewegen deze op de vereiste schaal te bestellen.
Bron tekst en beeld: Xindemarinenews.


